Wędkarstwo sumowe dla początkujących i doświadczonych – wszystko, co musisz wiedzieć

Wielu wędkarzy marzy o złapaniu naprawdę dużej ryby. Sum europejski – największy drapieżnik słodkowodny w Europie – oferuje właśnie taką możliwość. Wędkarstwo sumowe to jednak znacznie więcej niż tylko mocny sprzęt i gruba plecionka. To połączenie wiedzy o biologii ryby, znajomości łowiska, odpowiedniej techniki i solidnego przygotowania logistycznego.

W tym poradniku przeprowadzimy Cię przez wszystkie kluczowe aspekty łowienia suma: od doboru podstawowego zestawu, przez skuteczne przynęty, po konkretne techniki sprawdzone na polskich wodach. Niezależnie od tego, czy dopiero zaczynasz swoją przygodę z sumiarstwem, czy szukasz sposobów na podniesienie skuteczności – znajdziesz tu praktyczne wskazówki poparte realnymi parametrami i doświadczeniem.

Najważniejsze wnioski

Sum europejski to wyjątkowy przeciwnik wymagający specjalistycznego podejścia. Zanim przejdziesz do szczegółów, oto kluczowe informacje, które warto zapamiętać:

• Sum jest największym drapieżnikiem słodkowodnym w Polsce – okazy powyżej 2 metrów i 50 kg nie są rzadkością, co wymaga stosowania bardzo mocnego sprzętu z wyższej półki wytrzymałości (wędki 200-400 g c.w., plecionki 0,35-0,50 mm).

• Najlepszy sezon na wędkarstwo sumowe w Polsce trwa od końca maja do końca września – kulminacja aktywności przypada na lipiec i sierpień, gdy temperatura wody jest najwyższa i metabolizm suma pracuje na najwyższych obrotach.

• Początkujący sumiarze powinni zaczynać od zarybionych łowisk komercyjnych – proste zestawy gruntowe z wątrobą lub żywcem pozwalają nabrać doświadczenia bez konieczności posiadania łodzi i echosondy.

• Kluczem do sukcesu jest znajomość miejscówek – doły, przegłębienia, opaski brzegowe, zatopione drzewa i przewężenia rzek to miejsca, gdzie sum najchętniej żeruje i odpoczywa.

• Bezpieczeństwo i przestrzeganie przepisów są równie ważne jak sam sprzęt – kamizelka na łodzi, czołówka, rękawice do chwytu suma oraz znajomość wymiarów, okresów ochronnych i stref „no kill” to podstawa odpowiedzialnego sumiarstwa.

Jaką rybą jest sum europejski?

Sum europejski (Silurus glanis) stanowi główny cel wędkarstwa sumowego w Polsce. To ryba o wyjątkowej budowie i zachowaniach, które bezpośrednio przekładają się na taktykę łowienia.

Budowa ciała

Ciało suma jest wydłużone, pozbawione łusek i pokryte charakterystycznym śluzem. Głowa jest masywna z szeroką paszczą uzbrojoną w drobne, ale liczne zęby. Najbardziej rozpoznawalną cechą są długie wąsy – 2 dłuższe na górnej wardze i 4 krótsze na dolnej. To narządy dotyczkowo-chemosensoryczne, dzięki którym sum doskonale orientuje się w mętnej wodzie i lokalizuje zdobycz.

Płetwa grzbietowa jest niepozorna, za to płetwa odbytowa rozciąga się na znacznej długości ciała, co nadaje sumowi charakterystyczny sylwetkę.

Rozmiary

W polskich wodach sumy osiągają zwykle 80-160 cm długości. Okazy 180-230 cm to już pokaźnego suma, o których marzą doświadczeni sumiarze. Rekord Polski wynosi około 261 cm (złowiony w ostatnich latach), natomiast rekord świata to okaz około 285 cm z rzeki Pad we Włoszech.

Większa ryba oznacza nie tylko większą satysfakcję, ale przede wszystkim konieczność stosowania odpowiednio mocnego sprzętu.

Siedliska w Polsce

Typowe łowiska sumowe to:

Zachowania żerowe

Sum prowadzi osiadły tryb życia i wykazuje silne przywiązanie do swoich miejscówek. Żeruje głównie o zmierzchu i w nocy, choć w ciepłej wodzie (powyżej 20°C) potrafi być aktywny także za dnia. Preferuje muliste lub mieszane dno, miejsca z przeszkodami podwodnymi i podmyte brzegi, gdzie może czatować na zdobycz.

Sprzęt na suma – podstawy kompletowania zestawu

Wędkarstwo sumowe wymaga sprzętu z wyższej półki wytrzymałości, ale niekoniecznie najdroższych marek. Kluczowa jest odpowiednia moc i jakość połączeń – suma można złowić sprzętem za 1000 zł, pod warunkiem że jest właściwie dobrany.

Główne elementy zestawu

Kompletny zestaw na suma składa się z:

• Wędka – dostosowana do metody i wielkości planowanych ryb

• Solidny kołowrotek – o dużej pojemności szpuli i mocnym hamulcu

• Linka główna – plecionka lub grubej żyłki(rzadziej)

• Przypon sumowy – z wytrzymałej plecionki lub fluorocarbonu

• Haki i kotwice – z grubego drutu, rozmiary 4/0-8/0

• Podwodne spławiki – do unoszenia przynęty nad dnem

• Ciężarki – dostosowane do nurtu i typu dna

• Podpórki i sygnalizatory brań – przy metodach stacjonarnych

• Podbierak lub chwytak – do bezpiecznego lądowania ryby

Orientacyjne parametry uniwersalnego zestawu gruntowego

Dla początkujących sumiarzy polecam następujące wartości:

Pamiętaj, że najsłabszy element zestawu zawsze pęka jako pierwszy. Mocne kółka łącznikowe, krętliki i agrafki są równie ważne jak sam kij czy kołowrotek.

Wędki i kołowrotki do wędkarstwa sumowego

Wybór wędki zależy przede wszystkim od metody łowienia i wielkości planowanych ryb. Oto konkretne zakresy dla różnych zastosowań:

Metoda gruntowa/stacjonarna z brzegu:

• Długość: 3,0-4,2 m

• Ciężar wyrzutowy: 200-400 g

• Akcja: szczytowa lub półparaboliczna

Spinning z brzegu:

• Długość: 2,7-3,0 m

• Ciężar wyrzutowy: 120-200 g

• Akcja: szybka do średnio-szybkiej

Spinning/vertical z łodzi:

• Długość: 1,8-2,4 m

• Ciężar wyrzutowy: 150-300 g

• Akcja: mocna, szybka

Kołowrotki sumowe to najczęściej modele typu „big pit” lub mocne morskie z metalową korbą. Kluczowe parametry to:

• Wielkość 6000-10000 (w zależności od producenta)

• Przełożenie 4,1:1-4,9:1 (wolniejsze = mocniejsze)

• Pojemna szpula na minimum 200 m grubej plecionki

• Precyzyjny hamulec o sile minimum 10-15 kg

• Wolny bieg – bardzo ułatwia łowienie metodami stacjonarnymi

Teleskopów lepiej unikać przy dużych sumach ze względu na słabe łączenia. Polecam dwuczęściowe lub trzyczęściowe wędki.

Linki, przypony i haki na suma

Dobór odpowiedniej liny jest kluczowy przy holu ryby ponad 30 kg w nurcie rzeki. Równie ważny jest wybór odpowiednich wkrętów i igieł do mocowania przynęt, aby zapewnić skuteczność całego zestawu. Pojedynczy błąd w tym obszarze często kończy się utratą ryby życia.

Plecionki sumowe – zalecane średnice:

Przypony wykonuje się z grubej plecionki sumowej lub fluorocarbonu 0,80-1,20 mm. Długość typowo wynosi 50-120 cm. Jego wytrzymałość powinna być nieco niższa od linki głównej, aby w razie zaczepienia nie tracić całego zestawu.

Haki i kotwice:

• Haki pojedyncze: nr 4/0-8/0

• Kotwice: nr 2/0-4/0

• Wykonanie: gruby drut, wzmacniane, bardzo ostre

Dla zestawów z żywcem stosuje się systemy z dwoma hakami lub kotwicami – jeden zakładany za grzbietem, drugi w okolicy ogona. Zapobiega to zsuwaniu się ryby z przynęty podczas brania.

Przynęty na suma – naturalne i sztuczne

Sum posiada wyjątkowo rozwinięty węch i linię boczną. Reaguje intensywnie na zapach, drgania i ruch przynęty. Dlatego dobra przynęta powinna angażować kilka zmysłów jednocześnie.

Przynęty dzielimy na dwie główne grupy:

• Naturalne: żywiec, martwa ryba, wątroba, robaki, pijawki

• Sztuczne: woblery, wahadłówki, duże gumy, clonk teasery

W polskich realiach świetnie sprawdzają się lokalne ryby jako żywiec lub martwą rybkę: leszcz, karaś, płoć, krąp czy mały karp (tam, gdzie regulamin pozwala). Mocno pachnące przynęty, jak wątroba drobiowa lub wołowa, są szczególnie skuteczne na jeziorach i w zbiornikach zaporowych z mulistym dnem.

Przynęty naturalne – żywiec, martwa ryba, wątroba i robaki

Największe polskie sumy bardzo często łowi się na duże, naturalne przynęty podane precyzyjnie nad dnem. To klasyczne podejście, które sprawdza się od lat.

Żywiec:

• Długość: 20-40 cm

• Gatunki: karaś, jaź, kleń, leszcz, lin, karp z tego samego łowiska

• Zbrojenie: jedna lub dwie kotwice/haki (za grzbietem i w okolicy ogona)

Martwa ryba: Sum często podnosi martwą zdobycz z dna, szczególnie w chłodniejszej wodzie późnego lata i jesieni. Można stosować filety, tuszki, głowy i ogony. Niektórzy wędkarze celowo nacinają martwą rybkę, aby intensywniej wydzielała zapach.

Wątroba: To tania i skuteczna przynęta dla początkujących sumiarzy. Wątroba kurza, indycza lub wieprzowa najlepiej sprawdza się z podwodnym spławikiem na dnie mulistym i w okolicach zatopionych drzew.

Robaki i pijawki: Alternatywą na łowiskach z dużą presją wędkarską są „pęczki” rosówek, dendroben, wiązki pijawki końskiej oraz kompozycje mieszane (np. martwa rybka + robaki). Kalmary pocięte na kawałki to kolejna opcja warta przetestowania.

Przynęty sztuczne – woblery, gumy, wahadłówki i zestawy vertical

Łowienie suma na przynęty sztuczne rozwija się dynamicznie od około 2010 roku. Spinning i vertical pozwalają aktywnie szukać ryb zamiast czekać na branie.

Woblery sumowe:

• Masywne, pękate konstrukcje

• Wersje pływające i tonące

• Głębokość pracy: 0,5-3 m

• Długości: 12-20 cm

• Waga: 40-100 g

Aby dobrać odpowiedni sprzęt do tego typu przynęt, sprawdź wędki spinningowe.

Duże gumy:

• Rippery, kopyta, węże sumowe

• Długości: 18-30 cm

• Główki jigowe: 30-80 g (lub cięższe do verticala)

• Ruch przynęty powinien być powolny i prowokacyjny

Wahadłówki i obrotówki: Klasyczne wahadłówki z grubej blachy (80-150 g) oraz ciężkie obrotówki z dużym skrzydełkiem sprawdzają się w głębokich rynnach rzek i przy zaporach.

Clonk Teasery: Specjalne przynęty verticalowe z wiązkami robaków lub pijawek. Sprawdzają się przy łowieniu bezpośrednio pod łodzią z użyciem echosondy, gdzie można obserwować reakcję suma na przynętę.

Techniki łowienia suma w praktyce

Wybór techniki zależy od typu łowiska (rzeka, jezioro, zaporówka, staw komercyjny), dostępu do łodzi i kondycji wędkarza. Każda metoda ma swoje zalety i ograniczenia.

Trzy główne grupy metod połowu suma:

1. Spinning – aktywne przeszukiwanie łowiska

2. Łowienie verticalne z łodzi – precyzyjne podawanie przynęty pod łodzią

3. Metoda stacjonarna/gruntowa – spokojne zasiadki z brzegu lub łodzi

Każdy wędkarz powinien umieć zastosować co najmniej jedną metodę aktywną (spinning lub vertical) oraz jedną metodę statyczną (grunt, bojka, podwodny spławik). Daje to elastyczność w zależności od warunków i łowiska.

Spinning na suma

Spinning na suma to aktywne przeszukiwanie łowiska poprzez rzuty wachlarzem i obławianie opasek, warkoczy i przykos. Metoda odpowiednia dla osób lubiących ruch i częste zmiany miejscówek.

Parametry sprzętu:

• Wędka: 2,7-3,0 m z brzegu (2,1-2,4 m z łodzi)

• Ciężar wyrzutowy: 120-200 g

• Plecionka: 0,25-0,35 mm

• Przypon: 0,80-1,00 mm lub gotowe przypony sumowe

Prowadzenie woblerów i wahadłówek w dużych rzekach (Wisła, Odra):

1. Rzut pod prąd

2. Ściąganie wachlarzem przy ściąganiu przynęty

3. Obławianie burzliwych miejsc tuż za główkami i przy zaporach

4. Prowadzenie w kontakcie z dnem lub tuż nad nim

Prowadzenie gum:

• „Podbijanie” opadu – krótkie ruchy szczytówką

• Powolne rolkowanie po dnie

• Praca w rynnach, dołach i przy stokach podwodnych

Wskazówki taktyczne:

• Zmieniaj tempo i głębokość prowadzenia

• Obserwuj pracę szczytówki – branie suma bywa subtelne

• Przygotuj się na agresywne branie i mocne zacięcie

• Przy holu używaj całego ciała, nie tylko rąk

Metoda wertykalna (vertical) z łodzi

Łowienie wertykalne to pionowe prezentowanie przynęty bezpośrednio pod łodzią, często z użyciem echosondy i silnika elektrycznego do kontrolowanego dryfu. To jedna z najskuteczniejszych metod na głębokich wodach.

Parametry sprzętu:

• Wędka: 1,8-2,1 m

• Ciężar wyrzutowy: 200-300 g

• Kołowrotek lub multiplikator

• Plecionka: 0,30-0,40 mm

• Krótki przypon z przynętą (guma, teaser)

Procedura łowienia wertykalnego krok po kroku:

1. Namierzenie dołu lub stoku na echosondzie

2. Ustawienie łodzi nad rybą (silnik elektryczny lub wiosła)

3. Opuszczenie przynęty do dna

4. Podniesienie przynęty 20-50 cm nad dno

5. Delikatna gra szczytówką – powolne ruchy góra-dół

6. Obserwacja reakcji ryb na ekranie sonaru

Clonk (klocek): Specjalne narzędzie uderzane w wodę, które wabi suma z głębszych warstw. Należy pamiętać o umiarze i nauce prawidłowej techniki – zbyt intensywne używanie może płoszyć ryby.

Metodą wertykalną najlepiej łowić na głębokich zbiornikach zaporowych (Solina, Włocławek, Czorsztyn) i głębszych odcinkach dużych rzek przy niskiej wodzie.

Metoda stacjonarna – grunt, bojka, podwodny spławik

Metoda przeznaczona dla osób lubiących spokojne nocne zasiadki. Pozwala łowić daleko od brzegu i precyzyjnie podawać duże przynęty.

Klasyczny zestaw gruntowy z podwodnym spławikiem:

Podwodne spławiki unoszą przynętę nad dnem (np. 20-100 cm), co chroni ją przed zaczepami i błotem, a jednocześnie ustawia w polu ataku suma.

Metoda na bojkę: Zestaw na mocnej lince przymocowany do gałęzi, drzewa lub boi. Przynęta unoszona bliżej powierzchni lub w toni. Przed zastosowaniem sprawdź regulamin łowiska – nie wszędzie jest dozwolona.

Sygnalizacja brań:

• Sygnalizatory elektroniczne

• Dzwoneczki

• Czułe szczytówki

• Solidne podpórki

• Odpowiednio dokręcony hamulec

Kiedy i gdzie szukać suma w Polsce?

Wędkarstwo sumowe mocno zależy od temperatury wody, poziomu rzek, okresu po tarle i lokalnej presji wędkarskiej. Znajomość tych czynników znacząco zwiększa szanse na sukces.

Sezon sumowy w Polsce:

• Start: koniec maja/czerwiec (po okresie ochronnym)

• Koniec: wrzesień/październik

• Szczyt aktywności: lipiec-sierpień

Lokalne „miejscówki sumowe” często są pilnie strzeżoną tajemnicą. Warto szukać ich po śladach: hałasujące duże ryby przy powierzchni wieczorem, relacje miejscowych wędkarzy, charakterystyczne struktury dna widoczne na mapach.

Zależność od pory dnia: Sum często żeruje o zmierzchu, w nocy i nad ranem. W mocno przegrzanych wodach bywa najaktywniejszy tuż po burzy lub przy zmianie pogody. W przypadku sumów terytorialnych brania mogą się zdarzać o każdej porze.

Sum w rzekach – Wisła, Odra i dopływy

Duże rzeki nizinne to klasyczne łowiska sumowe. Wisła, Odra, Warta, Bug, Noteć – szczególnie odcinki z licznymi główkami i opaskami oferują znakomite warunki.

Typowe stanowiska:

• Rynny przy brzegu

• Podmyte skarpy

• „Warkocze” za główkami

• Ujścia dopływów

• Zakola z głębszym nurtem

• Powalone drzewa

Sezonowe zachowania:

• Wiosna: sumy wędrują w górę rzeki, szukają tarlisk w ujściach mniejszych rzek i starorzeczach

• Lato: trzymają się głębszych dołów i rynien z chłodniejszą wodą

• Wysoka woda: sumy wchodzą w zalane łąki i boczne odnogi

• Niska woda: koncentrują się w nielicznych głęboczkach (łatwiejsza lokalizacja)

W rzekach najlepiej sprawdzają się metody spinningowe (aktywnie w warkoczu i nurcie) oraz gruntowe z ciężkimi ciężarkami i podwodnym spławikiem.

Sum w jeziorach i zbiornikach zaporowych

Duże jeziora i zaporówki (Jeziorsko, Zegrze, Solina) oferują sumy często większe niż typowe rzeki, ale wymagają dobrej znajomości batymetrii i dostępu do łodzi z echosondą.

Kluczowe miejsca:

• Strome spady dna

• Podwodne górki

• Okolice tam i budowli hydrotechnicznych

• Zatopione koryta rzek

• Zalane drzewa

Latem duże sumy w jeziorach trzymają się głębszych partii, ale na żer potrafią podpływać w okolice trzcin, plaż i miejsc z dużą ilością drobnicy.

Skuteczne metody:

• Vertical z łodzi z echosondą

• Dalekie zestawy gruntowe z wywózką na wątróbkę lub żywca

• Zestawy z podwodnym spławikiem lub piankowym wyporem

Stawy komercyjne i żwirownie – dobre łowiska dla początkujących

Zarybione stawy komercyjne i żwirownie to najlepsze miejsce na pierwszy kontakt z wędkarstwem sumowym. Sumy żerują bliżej brzegu, a ich miejscówki są często opisane przez właściciela lub lokalnych wędkarzy.

Dominujące metody:

• Prosta gruntówka z przynętą naturalną (wątroba, martwa rybka, wiązka rosówek)

• Klasyczny spławik przy trzcinach

• Podstawowy zestaw bez skomplikowanej elektroniki

Warto korzystać z łowisk z regulaminem „złów i wypuść” (no kill) – to dobra szkoła prawidłowego obchodzenia się z dużym sumem. Mimo zarybienia nadal obowiązuje potrzebny sprzęt odpowiedniej mocy oraz używanie podbieraków i mat do odhaczania.

Jak przygotować się do pierwszej wyprawy na suma?

Ta sekcja to praktyczny check-list przed wyjazdem, z naciskiem na realne warunki polskich łowisk i nocne zasiadki.

Plan dla początkującego:

1. Wybór komercyjnego łowiska lub spokojnego odcinka rzeki

2. Przygotowanie jednego mocnego zestawu gruntowego

3. Zakup podstawowych przynęt naturalnych (wątroba, rosówki)

4. Sprawdzenie prognozy pogody

5. Weryfikacja stanu wody (strony IMGW lub Wód Polskich)

6. Przegląd dojazdu i dostępu do brzegu

Niezbędne wyposażenie:

• Wodery lub kalosze

• Kamizelka asekuracyjna (przy łowieniu z łodzi)

• Czołówka z zapasowymi bateriami

• Rękawice do chwytu suma

• Mata do odhaczania

• Podbierak o dużej średnicy

Przed wyjazdem sprawdź aktualne przepisy PZW lub gospodarza łowiska: okres ochronny, wymiar ochronny, zakaz korzystania z niektórych metod (np. bojka, clonk) na danym odcinku.

Najczęstsze błędy przy łowieniu suma i jak ich uniknąć

Wiele niepowodzeń wynika z powtarzanych mitów i zbyt delikatnego sprzętu. Oto najczęstsze błędy:

Za lekki sprzęt:

• Problem: łowienie na karpiówkę 3 lb z cienką żyłką

• Rozwiązanie: przejście na dedykowany kij sumowy (min. 200 g c.w.) i plecionkę 0,35 mm+

Błędny wybór miejsca:

• Problem: łowienie na płyciźnie bez struktury dna

• Rozwiązanie: korzystanie z map batymetrycznych, obserwacja nurtu, szukanie rynien i przeszkód

Brak cierpliwości lub przesadna cierpliwość:

• Problem: zbyt szybkie zmiany miejscówek vs. „przyspawanie” bez analizy

• Rozwiązanie: rotacja przynęt co 1-2 godziny, zmiana miejsca po 3-4 godzinach bez brań

Zła obsługa brań:

• Problem: za szybkie zacięcie, zbyt mocno dokręcony hamulec

• Rozwiązanie: przy dużych przynętach daj sumowi czas na pożarcie zdobyczy; przygotuj plan holu i lądowania

Bezpieczeństwo, etyka i przepisy w wędkarstwie sumowym

Wędkarstwo sumowe to obcowanie z bardzo silną rybą, często w nocy i na dużych wodach. Wymaga odpowiedzialnego podejścia.

Podstawowe zasady BHP:

• Kamizelka na łodzi – zawsze

• Nie łów samotnie na nieznanych odcinkach

• Używaj czołówki i oznaczeń świetlnych

• Unikaj stania na śliskich głazach przy wysokiej wodzie

• Informuj kogoś o planowanej lokalizacji i czasie powrotu

Etyka „złów i wypuść”:

• Duże podbieraki (średnica min. 80 cm)

• Maty do bezpiecznego odkładania ryby

• Odhaczacze i bezzadziorowe haki tam, gdzie to możliwe

• Krótki czas przetrzymywania ryby nad wodą

• Unikanie podnoszenia za żuchwę jedną ręką

Przepisy do sprawdzenia:

• Wymiar ochronny suma (lokalnie różny)

• Okres ochronny (lokalne różnice)

• Limity ilościowe

• Zasady użytkowania łodzi

• Dozwolone metody (bojka, clonk, wywózka)

Rozważ wypuszczanie okazów powyżej 150-170 cm w celu ochrony populacji. To właśnie te duże sumy są odpowiedzialne za rozród i utrzymanie zdrowej populacji w łowisku.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o wędkarstwo sumowe

Czy sumy biorą tylko w nocy?

Choć szczyt żerowania przypada często na zmierzch i noc, w ciepłej wodzie (lipiec-sierpień) sum potrafi aktywnie żerować także w dzień. Szczególnie dobre są momenty zmian pogody, zachmurzenia lub tuż po burzy.

Jaki jest minimalny zestaw na suma, od którego warto zacząć?

Prosty, budżetowy podstawowy zestaw to: wędka około 3,0-3,3 m o c.w. 200-300 g, kołowrotek 8000 z plecionką 0,35-0,40 mm, przypon z plecionki sumowej i hak 6/0 z pękiem rosówek lub wątrobą. Taki zestaw wystarczy na ryby do 20-30 kg.

Czy muszę mieć łódź, żeby łowić duże sumy?

Łódź i echosonda ułatwiają szukanie ryb, ale duże sumy regularnie łowi się także z brzegu na rzekach i zaporówkach. Wywózka zestawów pontonikiem i dobre rozpoznanie dna potrafią zrekompensować brak stałego dostępu do łodzi.

Czy wędkarstwo sumowe jest odpowiednie dla początkujących?

Tak, o ile zaczyna się od prostych łowisk komercyjnych lub spokojnych odcinków rzeki. Warto skorzystać z porad bardziej doświadczonych kolegów i nie oszczędzać na najważniejszych elementach bezpieczeństwa. Sklep wędkarski z dobrym doradztwem to także cenna pomoc.

Jak przechowywać i transportować duży sprzęt sumowy?

Polecam pokrowce na długie wędki (do 2 metra długości), skrzynki lub torby na ciężkie akcesoria oraz organizery na przypony i haki. Osobny pojemnik na śmierdzące przynęty (wątroba, martwa ryba) i rękawice ochronne do ich zakładania to podstawa higieny i porządku w samochodzie.